• 0
    • Geen producten in je winkelmand.

Kookenhaken

Kookenhaken? Een Japans haargroeimiddel? De uitvinder van de Skippybal? Een potentieverhogende onontdekte bamboesoort? Gehucht in Belgie, te klein om op de landkaart te worden weergegeven?

Begin jaren ’90, Frank van Laerhoven en ondergetekende richtten Kookenhaken op. Een tweemansformatie meeliftend op de flow van de 2 meter-sessies. Kookenhaken speelde vereenvoudigde versies van nummers van bands als: Velvet Underground, Smiths, Pixies, Serenes, Artsen, Buffalo Tom en Jonathan Richman. Van laatst genoemde is het nummer “My little Kookenhaken”.

Op zoek naar de eenvoud in de muziek tastte Kookenhaken het muzikale landschap af. Veel positieve respons in Gilze en optredens volgden. Van huiskamer tot café, van kerstmis tot kermis. De trouwste supporters speelden een rol in en rond de band. Rob van Hoesel en Jonno Heijboer, al aanwezig bij de eerste optredens, brachten bas- en electrische gitaar mee. Gerard Laming, qua enthousiasme ongeëvenaard, werd de voorzitter van de fanclub en kondigde waar mogelijk Kookenhaken aan (iets wat hij tot op de dag van vandaag doet). Na een aantal maanden besloot Kookenhaken low-budget een cd op te nemen in een “studio” in Breda waar menig documentairemaker voor zou intekenen. Op één dag werden 18 nummers opgenomen en afgemixt. ‘Skippy’ was het resultaat (de schijf alleen kostte toen 90,- gulden), vandaar dat via cassettebandjes de muziek werd verspreid. Op het hoesje prijkt de schemerlamp van ‘Opa Piet’. Zijn lamp wordt al ruim 25 jaar meegezeuld van repetitieruimte naar optreden en vice versa.

Eigen nummers, in het begin van de hand van Frank, zorgden ervoor dat Kookenhaken steeds meer een eigen geluid kreeg. Belgian waffles was de volgende opname die op cd verscheen. Meer dan 20 nummers werden op één dag opgenomen. Een record destijds in de studio van ‘Double Noise’ te Tilburg. Kort daarop volgde de ‘live-opname’ bij Omroep Brabant. De cd getiteld ‘Kaal’ was in gelimiteerde oplage verkrijgbaar. Frank verliet de band om studie en werk in Senegal voort te zetten. Met zijn unieke stemgeluid, goede gitaarspel en songwriting was hij een drijvende kracht in de band. Jaap Laarhoven (zang en later ook sax) en Ludwig van Gestel kwamen de band versterken. De band speelde steeds meer eigen nummers, daarnaast covers van the Feelies, Pavement, Sammy, the Clean en Supersub. René Diepstraten verving Ludwig en er werd hard gewerkt aan een plaat die volledig uit eigen nummers zou bestaan. De cd werd opgenomen in Studio 195. Commercieel was ‘Village People’ een succes. Voor velen was de subliem gevouwen hoes met 3 bekende Gilzenaren een gewild verzamelobject. De melkboer, kruidenier en fritesbakker symboliseerden op dat moment het gevoel dat Kookenhaken bij velen teweegbracht. Eenvoud en gezelligheid in de breedste zin van het woord, waarbij muziek de spil is waar alles om draaide. De eigen nummers waren door verschillende bandleden ingebracht. Poppodium Para in Breda programmeerde Kookenhaken in het voorprogramma van Mauro (B). Dit was een mooie bevestiging. Vervolgens mocht Kookenhaken 2 eigen nummers opnemen voor een compilatie cd van NAC Breda “Wir fressen papegaai” getiteld. Deze is nog altijd verkrijgbaar.

De volgende cd werd ook opgenomen in Studio 195, een prachtige studio overigens, gelegen naast een ‘schitterend paleis’. Patrick, de man achter de knoppen voelde haarfijn aan hoe hij het beste uit Kookenhaken kon halen. Van de 14 nummers kwamen 7 nummers op de plaat ‘That’s the way the cookie crumbles’ terecht. Als blijk van waardering werd de cd gratis verspreid aan een ieder die de band een warm hart toedroeg. Ed Lamers was inmiddels te horen als drummer op deze plaat. Voor Jonno was het zijn laatste kunstje en hij verliet na de release de band. Koen van Hoesel werd onze nieuwe gitarist. Geruime tijd later stopten Jaap en René, na jaren van trouwe inzet.

Onlangs verscheen de in eigen beheer uitgebrachte plaat met homerecordings “Far away from the madding crowd”. Deze lo-fi opname bevestigt dat plezier in het maken van muziek nog altijd aanwezig is. Een optreden op Record Store Day 2018 bij Green Vinyl te Breda was een goed moment om de plaat onder de aandacht te brengen. Natuurlijk ben je als band ook afhankelijk van de mensen om je heen. Zo hebben wij altijd mogen repeteren in ideale repetitieruimtes. De zolder van Mieke en Laurent sr, de kantine van Corry en Cees, de speciaal voor de muziek omgebouwde schuur van Toos en Boy en momenteel nog in de backyard cabin van Mieke. Onze eigen ontwerpers: Tasja, Marie-José en Rob zorgden en zorgen ervoor dat het artwork origineel en eigentijds is. Muziekvrienden, de poppodia: Para, Mezz, Bombardon (B) en alle horeca-ondernemers uit Gilze en omstreken boden Kookenhaken de mogelijkheid om live te kunnen spelen. Alle bruiloften, feesten en partijen mogen zeker niet ongenoemd blijven.

Kookenhaken geworteld in het brabantse klapzand, nog altijd op zoek naar de eenvoud in de muziek, werkt momenteel aan een nieuwe plaat. In september verschijnt ‘I leave’ op een compilatie van het Belgisch Kempische label ‘Gazer tapes’ van ‘Driesos Hermanos’. Wordt vervolgd.

Laurent Appels

Contact Us